Суди ҳарбии гарнизони Хоруғ 
Ҷашни Наврӯз – рамзи эҳёи табиат ва фарҳанги миллӣ.
Наврӯз яке аз қадимтарин ва пурмазмунтарин ҷашнҳои мардумони Шарқ ба ҳисоб меравад. Ин ҷашн оғози баҳор, эҳёи табиат ва фарорасии соли нави офтобиро таҷассум менамояд. Бо фарорасии Наврӯз табиат зинда мешавад, замин сабз мегардад ва одамон бо умеду орзуҳои нав зиндагии худро идома медиҳанд.
Дар фарҳанги халқи тоҷик Наврӯз мавқеи хеле муҳим дорад. Ин ҷашн на танҳо як иди мавсимӣ, балки рамзи сулҳ, дӯстӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва эҳтиром ба анъанаҳои миллӣ мебошад. Мардум дар ин рӯзҳо аз якдигар хабар мегиранд ва бо шодию хурсандӣ ҷашнро
Таърихи Наврӯз ба ҳазорсолаҳои дур мерасад. Ба ақидаи бисёр муҳаққиқон, ин ҷашн ҳанӯз дар замони давлатҳои бостонӣ таҷлил мешуд. Наврӯз ҳамчун оғози соли нави офтобӣ дар байни халқҳои ориёӣ мавқеи махсус дошт.
Дар манбаъҳои таърихӣ ва адабӣ низ дар бораи Наврӯз маълумоти зиёд зикр шудааст. Бисёр ривоятҳо мегӯянд, ки подшоҳи афсонавӣ Ҷамшед ин ҷашнро ба мардум эҳдо кардааст.
Наврӯз дар фарҳанги тоҷикон
Дар Тоҷикистон Наврӯз бо анъанаҳои махсус таҷлил карда мешавад. Пеш аз фарорасии ҷашн мардум хонаҳои худро тоза мекунанд, либосҳои нав мепӯшанд ва дастархони идона меороянд.
Яке аз анъанаҳои машҳури Наврӯз омода кардани суманак мебошад. Пухтани суманак бо сурудхонӣ ва шодию хурсандӣ сурат мегирад ва рамзи фаровонӣ ва баракат мебошад.
Андешаҳои Пешвои миллат дар бораи Наврӯз.
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон дар баромадҳои худ борҳо таъкид намудаанд, ки Наврӯз яке аз арзишҳои муҳими фарҳангии халқи тоҷик мебошад.
Пешвои миллат гуфтаанд: «Наврӯз ҳамчун ҷашни бостонӣ рамзи эҳёи табиат, покизагӣ, дӯстӣ ва ҳамдигарфаҳмии мардумон ба шумор меравад».
Ҳамчунин таъкид шудааст: «Наврӯз моро ба сулҳ, дӯстӣ ва зиндагии созанда раҳнамоӣ мекунад».
Наврӯз дар замони муосир.
Имрӯз Наврӯз на танҳо дар Тоҷикистон, балки дар бисёр кишварҳои ҷаҳон таҷлил карда мешавад. Ин ҷашн мардумони гуногунро ба ҳам меорад ва рамзи дӯстӣ байни миллатҳо мебошад.
Ҳар сол дар Тоҷикистон чорабиниҳои фарҳангӣ, намоишҳои ҳунарҳои мардумӣ ва барномаҳои идона баргузор мешаванд.
Хулоса.
Хулоса, Наврӯз яке аз арзишҳои бузурги фарҳангии халқи тоҷик мебошад. Ин ҷашн рамзи эҳёи табиат, умед ба ояндаи нек ва дӯстии байни мардумон аст.
Бо таҷлили ин ҷашн мо фарҳанги ғании ниёгони худро гиромӣ медорем ва онро ба ояндагон мерос мегузор.
Бо арзи эҳтиром,
судяи суди ҳарбии гарнизони Хоруғ Шарофзода Далер.
